Nieuws

Piet Kooiman, de meest succesvolle trainer van SV Roggel

Bron: Langs de Velden

Elke dag maken Piet en Riny wandelend hun rondje door de natuur van Roggel en als het goed weer is worden lange fietsroutes uitgestippeld. De wedstrijden van SV Roggel bezoekt Piet Kooiman nog maar sporadisch.

Roggel – De familienaam Kooiman loopt als een rode draad door de clubhistorie van SV Roggel. Piet Kooiman (senior) was na de oprichting van de voetbalclub in 1931 de eerste trainer van de huidige vierdeklasser. De zonen Cor, Goof, Jan en Piet Kooiman speelden vanaf hun jeugdjaren voor de club uit het Leudal en maakten tal van sportieve successen mee. De vijfde in de rij, broer, Frans koos voor de motorsport. Op latere leeftijd maakten Cor, Goof en Piet zich als trainer verdienstelijk voor de club. Piet Kooiman mag door de jaren heen gezien worden als de meest succesvolle trainer van SV Roggel. Maar liefst twee keer wist hij in twee verschillende periodes als trainer, de hoofdmacht naar het kampioenschap te loodsen. De laatste keer in 1994 met een derde generatie ‘Kooimannen’. In contrast van glorieuze periodes als speler en coach, maakte Piet en het gezin Kooiman echter in 2005 een inktzwarte periode door. Hij raakte betrokken bij een ernstig bedrijfsongeval waarbij hij op het randje van de dood balanceerde.

Als jeugdige speler stond Piet Kooiman bekend als een uitzonderlijke talentvolle buitenspeler. In 1968 was hij op 17-jarige leeftijd al een vaste waarde in het eerste elftal van SV Roggel. De voetbalkunsten van de rappe rechtsbuiten bleven ook door de buitenwacht niet onopgemerkt. In datzelfde jaar werd hij door profclub FC VVV opgepikt. De club was na een 1-3 nederlaag tegen AZ’67 net naar de kelder van het betaalde voetbal gedegradeerd, de Tweede Divisie. De financiële nood was zo hoog gestegen bij de club uit Venlo, dat het clubbestuur voor het nieuwe seizoen in die Tweede Divisie louter amateurs kon aantrekken uit de derde en vierde klasse. Drie jaar lang zou hij voor FC VVV spelen. Tot het moment waarop de club de financiële verplichtingen niet meer na wilde komen.

SV Panningen voelde zich ongelukkig met het besluit van Kooiman om terug te keren naar zijn jeugdliefde SV Roggel. Ze verloren met hem een begenadigde aanvaller, die een jaar eerder nog een stevig aandeel had geleverd in het doorstoten naar de absolute top van het amateurvoetbal.

 

De inmiddels 70-jarige Piet Kooiman kijkt met gemengde gevoelens terug op die periode. "Na drie seizoenen bij FC heb ik de overstap gemaakt naar Eindhoven. Ik voelde me belazerd door de club, want eerder gemaakte afspraken over financiële vergoedingen werden niet nagekomen. Ik wilde op dat moment niets meer met FC VVV te maken hebben. Bij Eindhoven heb ik nog fijn een jaar met mijn broer Goof gevoetbald, die als Roggelspeler enkele jaren eerder de overstap had gemaakt."

Echtgenote Riny vult aan: "De ouders van Piet en Goof waren blij met de overgang van Piet naar Eindhoven, want als FC VVV en Eindhoven tegen elkaar speelden, wisten ze niet voor wie zie moesten juichen."

In 1971 werd de tweede divisie opgeheven en verkaste Piet Kooiman naar SV Panningen. Gedurende zijn driejarig verblijf bij die vereniging, promoveerde hij met SV Panningen naar de hoofdklasse. In zijn laatste seizoen behaalde hij zijn trainersdiploma en nam hij de A-jeugd van SV Roggel onder zijn hoede. SV Panningen voelde zich ongelukkig met het besluit van Kooiman om terug te keren naar zijn jeugdliefde SV Roggel. Ze verloren met hem een begenadigde aanvaller, die een jaar eerder nog met zijn ongekende scoringsdrift een stevig aandeel had geleverd in het doorstoten naar de absolute top van het amateurvoetbal, de hoofdklasse. Het seizoen 1976-1977, net teruggekeerd van zijn avontuur bij SV Panningen, werd hij als speler-trainer ongeslagen kampioen met SV Roggel. Na een 2-0 winst op Merefeldia promoveerde SV Roggel met Piet Kooiman naar de derde klasse. In dat zelfde jaar vierde het tweede elftal, waarvan Kooiman ook trainer was, eveneens het kampioenschap.

Het seizoen 1976-1977, net teruggekeerd van zijn avontuur bij SV Panningen, werd Piet Kooiman (onderste rij met trainingsjack) als speler-trainer kampioen met SV Roggel.

Na een 2-0 winst op Merefeldia promoveerde de club naar de derde klasse.

 

"Dat was een mooie periode. Ik was amper thuis en altijd op het voetbalveld te vinden. Dat veld lag immers op loopafstand van onze woning aan de Korenbloemstraat. Ik heb de gemeente nog zo ver weten te krijgen, dat ze een poortje hebben geplaatst op het pad naast ons huis, waardoor voor de leden een aanzienlijk kortere route naar de velden van de club werd gerealiseerd. Vooral de jeugdleden maakten hier handig gebruik van, hoefde ze niet om te rijden via de Molenweg." En dan met een grijns op het gezicht. "Voorheen klommen de jongens in het geniep over de afrastering in onze achtertuin om zo op het voetbalveld te geraken."

"Die jeugd vond dat natuurlijk geweldig en er werd massaal gebruik van gemaakt." Weet Riny. "De grote poort was altijd gesloten, maar het kleine poortje fungeerde als sluiproute naar de velden. De jeugd kon zo na schooltijd op het recreatieveld terecht. Natuurlijk was de clubleiding hier van op de hoogte, maar dat werd oogluikend toegestaan. Die insteek heeft de club nog steeds, laat ze lekker voetballen, zolang er maar niets vernield wordt."

"Ik kon vrij aardig met de spelers opschieten. Dat was mijn grote kracht als trainer. De spelers waren gehoorzaam, leergierig en deden op het veld precies wat ik terug wilde zien in ons spel." zo verklaart Piet Kooiman zijn succes als trainer.

 

In de periode 1992-1996 keerde Piet Kooiman terug bij SV Roggel voor een tweede termijn als hoofdtrainer. Inmiddels speelden de zonen Roy en Mark en Johan (zoon van Cor Kooiman) in de hoofdmacht en opnieuw bleef succes niet uit. In 1994 werd opnieuw een kampioenschap gevierd en keerde SV Roggel weer terug naar de vierde klasse. Twee jaar later brak zoon Ralf door in het eerste elftal.

"Ik kon vrij aardig met de spelers opschieten. Dat was mijn grote kracht als trainer. De spelers waren gehoorzaam, leergierig en deden op het veld precies wat ik terug wilde zien in ons spel" zo verklaart Piet Kooiman zijn succes als trainer. Later werd Kooiman nog trainer bij VV Bieslo, VV Baarlo en RKSVN.

Inmiddels speelt SV Roggel al jaren op een andere locatie in het dorp, op het sportcomplex de Mössehook aan de Berkenlaan. Piet en Riny Kooiman verhuisden naar de Baetserveldsingel en wonen nu op historische grond, de plek van herinneringen, waar eens het hoofdveld van SV Roggel lag.

Een nieuwe lichting spelers kwam, trainers volgden elkaar op en verenigingsman Piet Kooiman bleef zijn club op afstand volgen. Hij werd door het clubbestuur benoemt tot erelid voor al zijn verdiensten voor SV Roggel. Tot het moment waarop in 2005 het noodlottoeslaat.Op 57-jarige leeftijd raakt Piet Kooiman betrokken bij een zwaar bedrijfsongeval. Tijdens een gedeeltelijke sloop van een bedrijfspand wordt hij bijna fataal op het achterhoofd geraakt door een vallende loodzware brandwerende steenblok. Op wonderbaarlijke wijze overleeft Piet Kooiman het voorval. Het beresterke lichaam, het karakter en de wilskracht is zijn redding.

Als hij in het ziekenhuis van Roermond na vier weken uit een coma ontwaakt is net een etage lager kleinzoon Sjoerd geboren. Een lange revalidatieperiode volgt. Het wordt de belangrijkste wedstrijd van zijn leven maar nu met Riny in de rol van coach. “Piet heeft alles weer opnieuw moeten leren. Hij kwam aanvankelijk niet in aanmerking voor het Adelante volwassenenrevalidatie in Hoensbroek. Ik wilde niet dat hij weggestopt werd in een verzorgingstehuis, daarom hebben we als gezin dagelijks veel met Piet coördinatie- en evenwichtsoefeningen getraind. Broer Goof heeft hem opnieuw leren fietsen. Eerst in de achtertuin, later rondjes in de directe omgeving.” Die inspanningen pakten zo goed uit, dat later alsnog groenlicht kwam vanuit Hoensbroek om in aanmerking te komen voor een revalidatieproces. Elke dag maken Piet en Riny wandelend hun rondje door de natuur van Roggel en als het goed weer is worden lange fietsroutes uitgestippeld.De wedstrijden van SV Roggel bezoekt Piet Kooiman nog maar sporadisch. Als echter de namen van de inmiddels vierde generatie ‘Kooimannetjes’, de 13-jarige kleinzoon Sjoerd, de 12-jarige Tim en 11-jarige Jiry ter sprake komt, allen spelend bij de pupillen van SV Roggel, verschijnt een glimlach op het gezicht, een twinkeling in de ogen van de voormalige succestrainer alsof hij opnieuw jong talent ontdekt. "Het zijn stuk voor stuk geweldige voetballertjes. Zo enthousiast, ze zijn niet tegen te houden."

Terug naar het overzicht